Podcast Elske en Rahma

Tweede podcast van Elske Doets en Rahma el Mouden

De nieuwste Podcast van Elske Doets en Rahma

De tweede aflevering van de #ElskeRahma podcast spreken de twee zakenvrouwen over de gesprekken die ze hadden met zo'n 30 ondernemers voor #ElskeRahma. Het gaat over de mindset van de door de coronacrisis getroffen ondernemers. Rahma el Mouden en Elske Doets helpen via het platform #ElskeRahma ondernemers die door de coronacrisis in de problemen zijn gekomen of het even niet meer zien zitten.

https://open.spotify.com/episode/3G8fpLA5NwruSOMkeTOHSA?si=DUhzIdtKSSm8JXvLEkzngA


Blog Coronakrant: lost jouw bedrijf nog een probleem op?

Op 22 juni begint de vijfde editie van Young Lady Business Academy, het initiatief dat ik in 2017 ben gestart en jonge vrouwen stimuleert hun remmende omgeving achter zich te laten en écht voor hun ambitie te gaan. In de aanloop naar de Academy voer ik gesprekken met talloze kandidaten en één ding kan ik al met zekerheid zeggen: die gesprekken zetten mijn vizier nóg verder op scherp!

Zeggen dat de Young Ladies die ik spreek – en vaak studeren, of nog op school zitten – in veel gevallen een stuk ‘verder’ zijn dan ervaren ondernemers klinkt misschien raar, onlogisch en overdreven, maar ik meen het wel. Zo legde één van de kandidaten mij glashelder uit hoezeer ze de vraag ‘wat wil je later worden?’ als nodeloos beperkend ervaart. ‘Alsof ik de rest van mijn leven maar één ding mag doen. En me niets anders wacht dan binnen de lijntjes te kleuren in één en hetzelfde vakgebied dat ik binnenkort al moet kiezen. Hoe gek is dat, als je erover nadenkt!’

Volgens diezelfde jonge vrouw getuigde de vraag van miskenning dat je meerdere talenten kunt hebben en die vervolgens wilt bevredigen. ‘Als je zegt “ik wil dat of dat worden”, lijkt het net of je het prima vindt dat je de rest van je leven wordt opgeborgen in een la. En je een definitieve reden hebt gevonden om je niet meer met de rest van de wereld te bemoeien. Terwijl ik mijn veelzijdigheid nou juist koester. En op meerdere terreinen problemen wil helpen oplossen. Zo’n boeiende toekomst laat je toch niet liggen omdat de buitenwereld je zo graag in één hokje stopt?’

Eerlijk gezegd luisterde ik ademloos naar deze Young Lady en was het volkomen met haar eens.

Ik word zó blij van alle kandidaten die zeggen ‘iets te willen betekenen voor de maatschappij’ en daarbij het liefst ‘een probleem oplossen’ aangaande klimaat, geestelijke gezondheid, armoede, sociale samenhang, noem maar op. Wat geweldig! denk ik dan. Zo jong nog en al zoveel oog voor de omgeving. Zoveel zicht op wat de samenleving écht nodig heeft. Zoveel positieve probleemhonger.

Hoeveel ondernemers, die nu boos of wanhopig zijn, zouden een voorbeeld kunnen nemen aan de Young Ladies! Niet een bepaalde omzet of een functie op je visitekaartje centraal stellen, maar de vraag ‘waar ben ik nodig?’, of ‘welk probleem kan ik helpen oplossen?’.

Wanneer je als ondernemer die gedachtesprong kunt maken en ernaar handelt, zul je zien hoe snel jouw coronacrisis voorbij is.


Elske in Onderneemin: ondernemerschap is meer dan ‘au!’ roepen

In deze voor ondernemers lastige tijd sta ik niet vooraan bij de overheid mijn handje op te houden. Niet omdat ik het geld niet zou kunnen gebruiken of te trots ben om steun aan te vragen, maar omdat ik me ervan bewust ben dat het geld waarschijnlijk eenmalig gegeven wordt, dat de steun niets met betrokkenheid van het ambtenarenapparaat van doen heeft en het mijn bedrijf – behalve een korte, financiële adempauze – niets gaat brengen.

 

Hoe begrijpelijk ook de roep om overheidssteun in deze nijpende periode, mijn uitgangspunt blijft dat het verdienen van geld een door slim ondernemen behaald eind resultaat behoort te zijn, geen doel in zichzelf.  Mijn reflex, ook bij corona, is dus niet meteen naar de kasstromen te kijken, maar naar mijn bedrijf, mijn producten. Worden mijn klanten nog echt blij van die producten? En passen de producten in de nabije toekomst, die snel gaat veranderen?

In mijn ogen is een geldinjectie een soort morfinespuit: het verdooft slechts de pijn.

Nu snap ik de reflex om pijn uit de weg te gaan. Angst voor pijn is diep menselijk. Maar een goede ondernemer – en hier ben ik dan misschien net wat strenger dan anderen – stijgt af en toe boven zijn eigen reflex uit en zegt tegen zichzelf: ‘Op dit punt aanbeland, moet ik pijn accepteren.’

No pain, no gain – zeggen ze in Amerika.

Omdat ik denk dat ondernemers in deze veelbewogen tijd meer nodig hebben dan een morfinespuit, ben ik samen met Rahma el Mouden een platform begonnen, dat we #rahmaelske/#elskerahma hebben gedoopt. Wij streven het tegendeel van verdoving na. Al was het maar omdat we uit eigen ervaring weten – zelf heb ik zowel met 9/11 als de bankencrisis te maken gehad – dat je niet met verdoving  uit het dal klimt, maar met een heldere en wakkere geest, die nieuwe vragen durft te stellen. En nieuwe wegen durft in te slaan. Rahma en ik stimuleren je, uitgerekend nu, wakker te blijven en gesteund door onze expertise die onzekere, maar veelbelovende route te nemen.

Het spannende van #elskerahma: hebben jullie, ondernemers, het lef en de flexibiliteit om je – waar verdoving lonkt – bij ons aan te schuiven. Je open te stellen voor ons netwerk en onze ervaringskennis? En ben je verv

Rahma en ik hopen natuurlijk van wel.olgens bereid de koers van je onderneming te moderniseren of binnen de huidige koers slimmer te opereren?

Wie in het donkerste gat wakker durft te zijn en de juiste koers kiest, maakt straks een superstart uit de #lockdown.


Blog: bliksembezoek aan Osdorpse ondernemers

Onder begeleiding van de wethouders Economie van Amsterdam, Victor Everhardt (D66), en die van Osdorp, Ronald Mauer (ook D66), brachten Rahma en Elske woensdagochtend 27 mei een bezoek aan Osdorp, een wijk die zwaar te lijden heeft onder de coronacrisis, net als de bedrijven van Rahma en Elske.

Op de eerste afspraak, bij een kapsalon, blijft het gezelschap uit veiligheidsoverwegingen buiten in het zonnetje staan. En vuurt Rahma in sneltreinvaart allerlei vragen af op de ondernemers, waaronder deze: ‘Hebben jullie overwogen de openingstijden te verruimen, zodat je gemiste omzet kunt inhalen?’ ‘Nee,’ antwoordt één van hen. ‘Ik heb vroeger in mijn loopbaan heel hard gewerkt en daar de gevolgen van ondervonden. Nu let ik goed op het juiste tempo.’

Na het bezoek aan de kapsalon loopt het gezelschap achter Houssain Mouhmouh, Manager bij Startpunt, naar het lokale winkelcentrum, waar enkele ondernemers zijn verzameld, onder wie een hotelier. Hij vertelt dat zijn gasten heel verschillend zijn, dat wil zeggen: de een eist vanwege corona dat de kamer extra wordt schoongemaakt, de ander gaat daar losser mee om. ‘Bereken je die kosten door aan de klant?’ vraagt Elske. ‘Waardoor er prijsverschillen ontstaan?’ De hotelier is voorzichtig. Zegt dat heel bewust niet te doen. ‘Ik wil eerst kijken hoe het nu loopt, alvorens ik iets ga veranderen.’ Verderop kondigt een horeca ondernemer aan samen met collega’s een gezamenlijk terras te openen. Dat is de ‘spirit’, natuurlijk! Snel reageren op de anderhalve meter maatschappij. De wethouders Everhardt en Mauer zeggen daarbij alle steun toe.

Aan het einde van ochtend is er een ontvangst in het gebouw van Startpunt/Pak je kans. Daar ontmoet de delegatie een pas werkloos geworden taxichauffeur. In een ver verleden heeft hij een opleiding gedaan op het gebied van elektrotechniek. ‘Dat is fantastisch,’ zegt Elske. ‘In die sector is nu veel werk.’ Maar de man zet hoger in, wil liefst een eigen zaak opbouwen, een ambacht leren, ‘zonder de negativiteit van de taxibranche’.

Hoewel de door Houssain georganiseerde kennismaking niet meer dan een bliksembezoek aan Osdorp is, komt toch al een duidelijk patroon naar voren: veel ondernemers worstelen met hun toekomst, missen een heldere focus en vragen duidelijkheid van de overheid. De beide wethouders doen er alles aan die duidelijkheid direct of binnen de kortst mogelijke termijn te geven.

Ondertussen brengen Rahma en Elske met hun welbekende power nieuwe energie in de wijk. Hun vragenvuur versnelt en vernieuwt het denken. En zet aan tot slimmer reageren op de post-corona situatie. Dat is helaas heel erg nodig!

‘Er is hier potentie,’ zegt Elske. ‘Maar het lef om naar voren te stappen en zelf het eigen lot te bepalen, in plaats van te wachten op anderen, kan veel beter.’  Rahma: ‘Elske en ik maken met ons bedrijf de omslag naar de anderhalve meter maatschappij, met alle onzekerheid en moeilijkheden van dien. Wij willen ondernemers helpen diezelfde omslag te maken. Hoe eerder, hoe beter!’


Podcast: ondernemers helpen in coronacrisis

https://open.spotify.com/show/1w0qjM5LJchVnWZOBFHgMg


Elske in VNO-NCW West: geld kan ook verdovend zijn

Ben je een pruillip-ondernemer of durf je je verdriet, schaamte en woede aan de kant te zetten en met een creatieve blik naar het post-coronatijdperk te kijken? Elske Doets, directeur-eigenaar van Doets reizen, startte samen met medezakenvrouw Rahma el Mouden non-profit platform #elskerahma op om ondernemers te ondersteunen en nog sterker uit de crisis te laten komen. “Alleen vanuit een veilige Haagse kaasstolp kan je ondernemers niet helpen. En waar zijn de vrouwen?!”

“Toen Trump op 12 maart een reisverbod afkondigde, was het bij ons alle hens aan dek. Voor mij was het direct wel duidelijk dat het langer zou gaan duren dan de oorspronkelijke vier weken. Dezelfde dag nog ben ik begonnen met het uitwerken van zes mogelijke scenario’s, van relatief positief tot absoluut doemscenario. Kort na de Verenigde Staten stelde ook Canada een reisverbod in, in zijn geval tot 30 juni. Dat was klap op klap en dan kan je niks anders dan incasseren. Voor ons als reisorganisatie is dit een verloren jaar.”

‘Geld kan verdovend werken, nu is de tijd voor creativiteit’

Pruillip-ondernemer

“Mijn benadering gaat uit van realisme, het is een kwestie van aanvaarden. Je kan als ondernemer boos of verdrietig worden, maar daar schiet je niks mee op. Dit overkomt ons. Veel ondernemers lijken te denken ‘straks mag ik weer en kan ik op de oude voet door’. Oftewel de afwachtmodus in. Ik zie ook ‘pruillip-ondernemers’, daarmee kom je ook niet door de crisis. De vraag ‘gaat het een beetje’, kan ook echt niet meer. Ondernemers moeten hun verhaal blijven vertellen en zich blijven profileren. Het is fantastisch dat we geld krijgen van de overheid, dat meen ik echt, maar daarvan ga je ook in de slaapmodus. Het kan verdovend werken en alles stilzetten. Nu is juist de tijd voor creativiteit.”

‘De superdenktank weet een hoop van macro-economie, maar weten ze wat ondernemers doormaken?’

#elskerahma 

“Rahma en ik zitten in het sprekerscircuit. We vinden allebei dat er teveel vrouwen zijn die elkaar tegenwerken. Wij hebben afgesproken om elkaar te helpen. Sinds de coronacrisis kregen wij veel telefoontjes van ondernemers die lamgeslagen leken. Binnen twee weken hebben we het non-profit platform #elskerahma opgezet, waarmee we ondernemers adviseren hoe te herstarten na de crisis. We hebben een website opgezet, die overigens vrij snel na ons optreden bij Op1 gecrasht is. Met zoveel aandacht hadden we niet echt rekening gehouden. We hebben snel opgeschaald en zijn nu druk met mentorgesprekken. Ondernemers zijn degenen die de pijn voelen, wij houden de economie op gang en zorgen voor werkgelegenheid. Als ik zie wie er in de nieuwe superdenktank van het kabinet zitten, wordt ik daar niet vrolijk van. Klaas Knot, Marriëtte Hamer, Kim Putters hebben een hoop verstand van macro-economie, maar hebben geen gevoel bij de echte ondernemer. Dat blijkt wel als Knot zegt dat horecaondernemers die omvallen maar even een LOI-cursus moeten gaan doen om zich te laten omscholen.”

‘Zou Hans de Boer er nu nog zitten als zijn opvolger een man was geweest in plaats van een vrouw?’

Tijd voor vrouwen

“De werkelijkheid is heel anders. Op het niveau waar besluiten worden genomen, wordt de stem van ondernemers nog steeds te weinig gehoord. Of ieder geval te weinig meegenomen in het beleid. VNO-NCW en MKB-Nederland mogen nog veel meer een stomp uitdelen. Tot nu toe wordt vanuit het kabinet als managers opgetreden, met korte sprints om de eerstvolgende periode te overleven. Dat is een typische mannelijke manier van handelen. Net als overal geld tegenaan smijten. Het is eendimensionaal denken en handelen en we hebben juist behoefte aan een bredere visie. Merkel zegt het ook: dit is een meerjarige crisis, we moeten de pijn omarmen en in ons beleid verder kijken dan het hier en nu. Daar zijn vrouwen nu eenmaal beter in dan mannen. Maar in Nederland is het dramatisch gesteld. We hebben een paar vrouwelijke ministers, maar die zie je niet tijdens deze crisis. Maar VNO-NCW mag ook naar zichzelf kijken op dat vlak. De afspraak was dat Hans de Boer inmiddels zou zijn opgevolgd door Ingrid Thijssen. Ze is gekozen op haar kwaliteiten en moet in staat zijn deze rol te vervullen. Het is de ideale vuurdoop, zou je kunnen zeggen. Zou Hans er nu ook nog zitten als zijn opvolger een man zou zijn geweest? Dat kun je je afvragen.”


Blog Coronakrant: vrede sluiten met je pijn

Ik hou heel erg van beweging.

Niet alleen op zakelijk vlak help ik dingen graag te versnellen of een volgende fase in te gaan, maar ook privé, bijvoorbeeld bij het zien groeien van mijn kinderen en het fit houden van mijn eigen lichaam, vind ik het geweldig om, door fysieke dan wel mentale beweging, alleen of samen nieuwe ervaringen op te doen. Bestaande routines uit te dagen.

Bij deze drang naar beweging hoort ook een ruwe kant. Als ik de tennisbaan op stap, vind ik het helemaal niet erg als het flink regent of waait. Dan komt er juist kracht in mij naar boven. Wil ik bewijzen dat ik ook onder de moeilijkste omstandigheden mijn vrijheid (beweging) kan verdedigen, fraaie forehands, backhands en smashes kan slaan. Net zoals ik in mijn gewone werk extra wil vlammen als de condities tegenzitten.

Veel beweging gaat tijdens de coronacrisis gewoon door. Met het pas opgerichte platform wwww.elskerahma.nl helpen zakenvrouw Rahma El Mouden en ik ondernemers om straks een kickstart te maken na de coronacrisis. Ook die missie is een en al beweging, want de economie gaat er straks anders uitzien en om daar je plek in te vinden, maximaal te presteren, doe je er verstandig aan als ondernemer, net als wij, te bewegen!

Daarnaast ben ik, zelfs nu alles bij Doets Reizen stil ligt, in beweging om ons bedrijf en team op de gunstigst denkbare wijze voor te bereiden op de post-corona-periode. En sta ik regelmatig media te woord om mijn visie op de toekomstige economie en de nieuwe realiteit in de reisbranche te geven. Ook in die activiteiten zit voortdurend beweging.

Maar nu komt het…

Door al die beweging van mij zeggen veel mensen dat ik sterk ben, al was het maar, vermoed ik, omdat mijn werkzaamheden en beweeglijkheid nogal contrasteren met hoe andere mensen op corona reageren: afwachtend, gefrustreerd, sip, onzeker. Zo reageer ik inderdaad niet.

Maar ben ik daarom sterk?

In deze crisis kom ik er op een keiharde manier achter dat de ene beweging de andere niet is. En dat uitgerekend de beweging die mij het dierbaarst is – de best mogelijk topprestatie leveren voor klanten die hun vakantie aan Doets Reizen toevertrouwen – voorlopig nog niet kan uitvoeren. Door corona.

Conclusie? Ik beweeg nog veel, maar bij de belangrijkste beweging, die het hart vormt van mijn bestaansrecht als ondernemer, ben ik nog steeds volledig vastgebonden door het virus. Met andere woorden: in het midden van mijn lichaam klopt iets dat wezensvreemd aanvoelt.  Een kunsthart.

Hoe langer dat kunsthart er zit, hoe meer pijn ik voel.

Met die pijn probeer ik elke dag, uit alle macht, vrede te sluiten.


Elske op NPO Radio 1: over de corona-crisis en de aanpak van Doets Reizen

Klik op het blauwe blokje 09:00 - 09:30. Elske is te horen vanaf 18:14

Beluister het fragment hier.